บทที่ 37 ตอนที่ 37

“งั้นแม่ไปละ เจ้าก็เตรียมเนื้อเตรียมตัวเจอน้องก็แล้วกัน”

“พ่ะย่ะค่ะ เสด็จแม่”

ใบหน้าขององค์สุลตาน่าเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจ ก่อนจะเดินออกไปจากตำหนักของลูกชาย

ชมพูนุชรอจนองค์สุลตาน่าเสด็จกลับออกไปแล้ว หล่อนจึงก้าวเท้าจะเดินออกไปจากตำหนักของจามีลเงียบๆ แต่เขาหันมาเห็นเสียก่อน และก็คว้าแข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ